| aloha さんのプロフィール+Alo555 บ้าบิ่น+フォトブログリスト |  ツール  ヘルプ |
|
9月9日 เหินฟ้าอาทิตย์นี้.....เหนื่อยแฮะ!!!
ไม่ใช่สิ....เหนื่อยพอๆกันทุกอาทิตย์แหละ -"-
*************
3 ธันวา ..... มีแผนลัดฟ้าสู่ศรีลังกา ประเทศที่คนไทยค่อนข้างมองข้ามสำหรับการท่องเที่ยว (ยกเว้น.บุคคลที่ต้องการจะแสวงหาศาสนาอารยธรรม)
4 เดือน.....ที่ต้องอยู่ที่นั่น ตามโปรเจคงานใหม่ของบริษัท
6 เดือน.....ที่ต้องอยู่ที่นั่น ถ้าโปรเจคงานไม่เป็นไปตามแผน
ระยะเวลา.....ขึ้นอยู่กับงาน -"-
จะดีใจดีมั้ย?????
ก็ดีเหมือนกัน.....ไปประเทศที่ไม่ฮิตติดดาว
เปิดโลกกว้างทางความคิด หน้าที่การงาน และอุปสรรคที่ต้องเจอ
อยู่กับคนหน้าแปลก และ แปลกหน้า
อยู่กับคนต่างจิต ต่างใจ ต่างชาติ ต่างศาสนา(บางคน)
นับว่า.....กบตัวนี้ โชคดี ที่ได้พ้นจากกะลาเสริมคอนกรีตขึ้นมากอีกชั้น
*******************
ปล* 4 เดือนเอง......4 เดือน......หวังว่าคงจะ.....4 เดือน
9月3日 Returnไม่ได้แวะมานาน......อะไรๆก็เปลี่ยนไปหมด งง!!!คับ
งานยุ่ง
ชีวิต.....เรื่อยๆเปื่อยๆ
ความรัก......บอกไม่ถูก
ถ้าเลือกได้
ถ้าทำได้
อยากย้อนเวลากลับไป......แล้วเลือก
เลือกที่จะไม่มีความรัก
เลือกที่จะอยู่กับเพื่อน
ให้เวลากับเพื่อน
ให้เวลากับตัวเอง
ให้เวลากับคนที่รักเรา
เป็นตัวของตัวเอง....ให้มากที่สุด
อยากทำไรก็ทำ......แบบที่เคยเป็น
ไม่ต้องแคร์ใคร....ไม่ต้องใส่ใจ...
มีความสุขกับชีวิต "โสด" ไปวันๆ
แต่.......ย้อนเวลากลับไปไม่ได้
ทุกวันนี้.....ก็ต้องพยายามทำทุกวันให้มีความสุข
แม้บางวัน หลายวัน มันจะเศร้าไปบ้าง
เสียน้ำตาไปหลายหยด
แต่..ในบางวัน หลายวัน มันก็มีความสุข
ความรัก...สุข....ทุกข์
เป็นของคู่กัน
หากวันไหน....มีสุขมากหน่อย
ก็..สุข
หากวันไหน....ทุกข์มากหน่อย
ก็..ทุกข์ (ยังพอทนไหว)
หากวันไหน.....ทุกข์เกินพอดี
วันนั้น....คงไม่มีความรัก 3月18日 ....
วันนี้ชั้นกะจะลงมือลงไม้กะแกให้เยอะๆหน่อย เพราะที่ผ่านๆมารู้สึกเอาใจใส่แกน้อยเกินไป เอาเป็นว่า.....เริ่มล่ะนะ
อาทิตย์นี้เป็นอาทิตย์แห่งการ "สวาปาม" ไขมันกระฉูด อยู่ลพบุรีมาจะเข้าเดือนที่หก แหล่งท่องเที่ยวๆสำคัญๆแทบไม่ได้ไป รายละเอียดเกี่ยวกะลพบุรี ไม่ค่อยจะรู้ แต่.....อาหารนี่สิ ผ่านท้องมาหลาย ^^ หมู,ซีฟูดกะทะบุพเฟ่ต์ , อาหารเวียดนาม , สเต๊ก สารพัด! ....ผล "น้ำหนักขึ้นสิคับเพ่!!!!"
เฮ้อ!!!! (หาความหมายไม่ได้ค่ะเพ่!!!)
อาทิตย์นี้..เหนื่อยจัง งานตัวเองก็วุ่น และทำไม่ทันพออยู่แล้ว ยั๊ง...มีงานใหม่มาให้รับผิดชอบอีก เรื่องงานไม่เท่าไหร่....."คน" นี่สิ โยนงานกันชัดๆ..... สำหรับคนๆนี้.....น้ำนิ่งไหลลึกจัง "จิตใจคนน้อ ยากแท้ หยั่งถึง" วันจันทร์เตรียมรับปัญหาหนักอึ้งอีกหลายเรื่อง............เฮ้อ!!!!
ฟามเอ๋ย....ฟามรัก....no comment!!!!
ปล* ......
3月12日 เฮ้อ!!!เกือบเดือน....ที่ไม่ได้อัพบล๊อกเลย
แล้ววันนี้...ก็ยังไม่มีอะไรจะเขียนเช่นเคย
......"เฮ้อ".......
พอและ ^^
ปล* ขอบคุณทุกคนที่หลวมตัวเข้ามาอ่าน และจะพยายามตามไปตอบแทนทีหลัง 2月19日 ....You email to inform about QMSC Meeting on 25 Feb? Why and who judge to meeting on this date?
Next time please do not judgement anythings by without my confirmation . I arrive Thailand on 24 Feb. but you appoint everyone to meeting on 25 Feb when I'm at here I work about FDK job so how or when I prepare data for QMSC Meeting? May I have to assign you to meeting instead of me because the appointment is made by you....
อ่านข้อความข้างบน.....คงไม่มีใครเข้าใจ นอกจากเรา..
เรื่องานมีปัญหา....ถึงแม้จะไม่ใหญ่นัก แต่ก็ทำเอาน้ำตาตก
แล้ว....จะให้ทำไงต่อไป
เราอ่อนแอเกินไปรึเปล่า????
ปล* ร้องไห้......เสียน้ำตาให้กับเรื่องแค่นี้ เพื่ออะไรกัน 2月12日 อาทิตย์ออนทัวร์อาทิตย์ออนทัวร์นี้เริ่มตั้งแต่วันเสาร์....
วันเสาร์มีนัดจานร้อนกับเจ๊ดา....ไปย่ำสำเพ็งกัน.......นัดกันตอนเที่ยงที่สยาม แต่ตรูไปถึงบ่าย (เพื่อนที่น่ารักจริงๆ) ไม่อยากจะเล่าเลยว่า....กระทำอนาจารกับหน้าตัวเองด้วยการ "ทักคนผิด" เรื่องมีอยู่ว่า
ตอนนั้นราวๆบ่ายโมง ด้วยความรีบเร่ง ด้วยความเบลอ ความเอ๋อ หรืออะไรก็แล้วแต่
หลังจากลงจากรถไฟฟ้า สายตากราดมองไปหน้าโตคิว และสะดุดอยู่ที่ผู้หญิงคนหนึ่ง
เอ๊!!!!ใช่ป่าวว้า ทำไมเจ๊ดามันผอมลง ผมตรงด้วยดิ สงสัยจะไปยืดมามั้ง (คิดเอง เออเองเสร็จสรรพ)
และเสื้อที่มันใส่....ใช่แน่ (ไม่ได้เอะใจเล้ย ว่าเจ๊แกเพิ่งไปสอบมา จะใส่เสื้อยืดได้อย่างไร)
กำลังยืนอ่านหนังสืออยู่ด้วย ชัวร์เลย.....
คิดได้ดังนั้น อิฉันก็รี่เข้าไปสะกิดเบาๆ....
ป๊าด!!!! ขอโทษค่ะ แล้วก็หายตัวไปจากตรงนั้นทันที
ห่างจากตรงนั้น 30 เมตร...ตรูเป็นไรมากป่าววะนี่ ขนาดทักคนผิด...จบข่าว!!!!
ต่อๆ....เรื่องไปย่ำสำเพ็ง
ความตั้งใจของตรูที่จะไปสำเพ็งวันนี้ ก็แค่ไปเดินเล่น สรรหาของถูก
แต่..เจ๊ดา ไปซื้อของขวัญรับปริญญาให้เพื่อน
มีร้านตุ๊กตาร้านนึง ลูกค้าคงจะเยอะเกินไป ขายไม่ทัน
หรือเค้ากำลังสับสน หรือเบลอ หรืออะไรก็แล้วแต่
ตอนคิดตัง....เฮียเค้าคิดผิด ไม่ใช่สิ หน้าตาไม่น่าจะเป็นเฮีย รู้สึกว่าจะเป็นเหลาเกี้ยมากกว่า
คือว่า....เราเลือกๆหยิบตุ๊กตามาได้ทั้งหมด 4 ตัว แล้วถามราคา
รอบแรกเค้าบอกว่า มีตัวละ 200 สองตัว และ ตัวละ 180 สองตัว ก็โอเคคิดๆทั้งหมด 760
เราต่อเค้า 700 ถ้วน แต่เฮีย..ไม่ให้ ยังไงก็ไม่ให้
ตื๊อๆอยู่แป๊บ...ก็ถามรอบที่สอง ตกลงเท่าไหร่
เฮียบอก...ตัวละ 200 สองตัว 160 สองตัว ทั้งหมด 720
555+ ไม่ต่อแล้วค่ะ ตอบ say yes และจ่ายตังทันที
สงสัยเฮียกำลังสับสน...
เรื่องนี่สอนให้รู้ว่า.....การต่อราคาซื้อของ ควรจะต่อและซื้อในช่วงเวลาอันสั้น และคนกำลังรุมคนขายเยอะๆ^^
พอและ....สำหรับสำเพ็ง "เหนื่อยเรือหาย"
วันอาทิตย์
รวมๆก็ ดูหนัง กินข้าว เดินเล่น โยนโบว์.....(ไม่ขอพาดพิงถึงบุคคลที่ไปด้วย)
ดูหนัง "เกอิชา" เซ็งจิต!!!!อย่างรุนแรง เพราะเข้าช้าไปครึ่งชั่วโมง......มันมีเหตุๆ
ตอนซื้อตั๋ว ...ตกลงรอบเที่ยงนะคะ (คนขายบอก) เอ๊ะๆ เที่ยงสี่สิบค่ะ....(เป็นไรมากป้ะนี่?????)
โอเคค่ะ (คนซื้อตอบ) พอได้ตั๋วก็เก็บตั๋วลงกระเป๋า และหันไปสนใจของแถมที่ได้มาแทน
อีกตั้งชั่วโมงแน่ะ...ไปกินข้าวก่อนละกัน
กินข้าวๆ
เที่ยงยี่สิบ....ไปนั่งรอหน้าโรงหนัง แล้วหยิบตั๋วขึ้นมาดู
Show time : 12.00
เหลือบไปมองนาฬิกาเรือนยักษ์ที่ตั้งอยู่บริเวณนั้น
เฮ้ย!!!!! มันฉายเที่ยง ไม่ใช่เที่ยงสี่สิบ กำเวร -"-
ชวดฉากแรกๆ + ไตเติ้ลหนัง เซ็งจิต!!!
แต่ก็..ไม่เป็นไร พอดูรู้เรื่อง
รวมๆแล้ว....โอเคเชียวแหละ เรื่องนี้ ไม่ชอบเนื้อเรื่อง ก็ไปดูดาราแทน คุ้ม!!!!
โยนโบว์...3 เกม
เกมแรก....เครื่องไม่ร้อน ล้างท่อซะเกลี้ยง
เกมสอง.....เครื่องร้อนไม่พอดี......มีเกมไข่ไปบ้าง
เกมสาม.....ปวดแขนแล้ว...เกมไข่ 3 ครั้งติด
(น่าจะมีการแสดงความยินดีด้วยนะ เหมือนการสไตรค์ 3 เกม)
อาทิตย์ออนทัวร์...ขอจบอย่างดื้อๆเพียงเท่านี้....
ปล* รู้สึกขาหลุดลอยไปแล้ว แต่ก็ชอบนะ...^^ 1月28日 Chinese New Yearก่อนอื่น.....ขอเริ่มต้นด้วยการบ่นก่อนนะ อาทิตย์ที่ผ่านมา "จะซี้ม่องเท่ง" ให้ได้เลย
วันจันทร์กลับบ้าน 2 ทุ่ม เพราะต้องเตรียมข้อมูล meeting วันพุธ ....
อังคาร กลับบ้าน 3 ทุ่มครึ่ง เตรียมข้อมูลเช่นเดิม แถมทำไอ้นู่นไอ้นี่ผิดให้โดนเหน็บเจ็บๆด้วย.....
และวันพุธ...meeting ...ซีเครียดตั้งแต่เช้า เพราะ Mgr.QC ไม่มา แล้วใครล่ะ ถ้าไม่ใช่ตรู!!!ที่ต้องพรีเซนต์แทน แถมต้องเป็นคนสรุปการประชุมอีก....ถึงคราวแสดงความโง่อย่างออกหน้าออกตาแล้ว (ปกติ..แอบโง่) ตอนนั้น..ท้องร้อง เพราะยังไม่ได้โซ้ยข้าวเช้า แต่ทำมั๊ยยย มันตันแบบบอกไม่ถูก ท้องร้อง แต่รู้สึกอิ่ม -"-
สิบโมงครึ่ง...เดินเข้าห้อง meeting ด้วยใจที่หดหู่ หน้าตาไร้ราศี ก่อนเข้าห้องมีพี่คนนึงเดินมาตบไหล่ แล้วให้กำลังใจว่า "น้องขวัญสู้นะ"......ใจหนูอะสู้ค่ะเพ่ แต่...ความรู้ดิ น้อยยิ่งกว่าหางมด (มดมีหางมั้ย?) สิบโมงครึ่งเป๊ะ..Mgr.แผนกเริ่มพรีเซนต์ ...จดยิกค่ะ จดยิก แต่จด ห่าไรไม่รู้ อายพี่คนที่นั่งข้างๆจัง -"- Mgr.พูดจบ...คิดในใจ (เตรียมคอให้เฉือนแล้วค่ะ) แต่...Mgr.บอก Mgr.QC ไม่มา script ไป ENG เลยละกัน.....โหย!!!ความรู้สึกตัวเบาหวิวสวนทางกับน้ำหนักจริงขึ้นมาทันที... แต่..ก็ยังต้องรับภาระ "จดยิก" ต่อไป....จนจบ meeting
ส่วนวันพฤหัสกะศุกร์ก็สิวๆ.....โดนด่า เป็นเรื่องธรรมชาติ
เปลี่ยนเรื่อง.....
มีข่าวคาวนิโหน่ย
ไว้แก้ข่าว...แล้วค่อยเล่า ^^
เปลี่ยนเรื่อง....
ตรุษจีนปีนี้....อดแต๊ะเอียแล้ว เพราะมีการมีงานทำ หาตังเองได้ (แต่มิพอใช้) ต้องเป็นฝ่ายให้แทน ตรูล่ะเครียด "หลาน 11 คน" -"-
เดือนนี้....กินเหงื่อแทนน้ำ กินรำแทนข้าวไปละกัน T_T"
ปล*รู้สึกขาดอิสรภาพยังไงชอบกล
|
|||
|
|
